Blog

Brazilie Nieuws: De zoveelste keer

by Redactie



De bekentenissen van Antonio Palocci, een voormalige topfiguur uit de arbeiderspartij, zijn teleurstellend. Tot die conclusie komt journalist Helio Gurovitz, in zijn column bij G1 (O Globo).

Voor de zoveelste keer komen dezelfde schandalen aan het licht. Voor de zoveelste keer was dit een gelegenheid voor de PT om een ‘mea culpa’ te slaan. Voor de zoveelste keer liet de partij deze kans voorbijgaan.

De bekentenissen van ex-minister Palocci, tenminste het deel daarvan dat publiek werd gemaakt, stelt diegenen teleur die op een grote bom zaten te wachten. Het was een gewone explosie, zoals er al zovelen waren in het Lava Jato onderzoek.

Dat wil niet zeggen dat de onthulde feiten niet schandalig zijn. Maar een groot deel ervan was reeds bekend. Zonder diep in te gaan op details, vertelt Palocci zijn verhaal dat eerder al onderzocht werd, zoals de onderhandelingen tussen ex-president Lula met bedrijven en met andere politieke partijen, genietend van het zwarte geld van die ondernemingen, zoals de MDB en de PTB.

Hij pakt uit met algemene waardes m.b.t. de financiering van campagnes: 600 miljoen in 20101; 900 miljoen in 2014. Hij zegt dat 900 van de 1.000 genomen ‘medidas provisórias’ (voorlopige maatregelen van de regering) “gekocht” werden bij de PT-regeringen. Maar hij geeft geen details vrij: wie, wat, waar, wanneer, hoeveel.

Palocci beperkt zich tot het herhalen van wat iedereen al weet: Lula en de PT vormden het commando van het grootste corruptieschema dat Brazilië ooit kende, dit door benoemingen bij de directie van het staatsbedrijf Petrobras en het wegsluizen van gelden van de contracten die dat bedrijf afsloot.

Palocci was altijd al een van de vertrouwelingen van Lula. Onafgezien van de ontkenningen van Lula en de partij, weet hij maar al te goed waarover hij praat. Hij kende de partij van binnen en van buiten, coördineerde de campagnes van Lula en Dilma, was minister onder beiden en dé contactpersoon tussen hen, de bedrijfswereld en de bankiers. Net daarom mochten we meer van hem verwachten. Zijn gerechtelijk akkoord en bekentenissen waren controversieel, vanaf het begin. Het openbaar ministerie sloot het akkoord niet af wegens gebrek aan voldoende bewijzen. Palocci’s advocaten stapten dan maar naar de federale politie. Met hen kon slechts een akkoord afgesloten worden nadat het STF dat toeliet. Toen het akkoord getekend werd, gaf rechter João Pedro Gebran (van de rechtbank in tweede aanleg in Curitiba) drie maanden tijd aan de federale politie om de nodige bewijzen te verzamelen.

Het gebrek aan concrete bewijzen om de uitleg van Palocci te ondersteunen, liet toe dat de PT boos reageerde op het bekendmaken van een deel van de bekentenissen, en om te beweren dat de vrijgave hiervan bedoeld was als politieke uitbuiting, vlak voor de verkiezingen.

Als het klopt dat rechter Sérgio Moro dit deed uit politieke overwegingen, dan biedt het openbaar maken van de bekentenis ook een kans voor de PT. De partij blijft tot op vandaag volhouden in hun fantasierijke versie van het verhaal, dat de PT onschuldig is, dat de corruptieschandalen aan het licht gebracht werden om hun imago neer te halen, en om Lula e.a. ‘petistas’ achter tralies te zetten.

Palocci valt in herhaling. Maar i.p.v. alweer te klagen over politieke vervolging, en de onschuld vol te houden ondanks de vele bewijzen die in de voorbije vier jaren werden opgestapeld, zou de arbeiderspartij het plaatje nu kunnen omdraaien. Het wordt hoog tijd voor een mea culpa en de eigen oplegging van een boetedoening voor alles wat er fout liep in hun regeringen.

Palocci zei het eerder al in een getuigenis tegenover Moro: “Zijn wij een partij die geleid wordt door mensen van vlees en bloed, of vormen wij een sekte, geleid door een of andere godheid? Het uur van de waarheid heeft geslagen”.

De “godheid” profiteerde van het uur van de waarheid om van Fernando Haddad als zijn erfgenaam te benoemen, en een om strategie te ontwikkelen die naar de overwinning kan leiden. Het lijkt erop dat de PT gelooft dat ze zonder kleerscheuren terug aan de macht kunnen komen, zonder te betalen voor hun fouten, zonder zelfs maar één miserabele verontschuldiging, met immer dezelfde sprookjes over ingebeelde samenzweringen van rechters, openbare aanklagers, de pers en de elite. Laten we het antwoord van de kiezers afwachten.

Bron

Foto: reproductie JN

Source: https://brazilienieuws.online/2018/10/02/de-zoveelste-keer/